“(12) Kwa sasa tunaona kwenye kioo, hafifu, lakini basi uso kwa uso. Sasa najua kwa sehemu, lakini basi nitajua kama ninavyojulikana pia. (13) Na sasa kudumu imani, tumaini, upendo, hizi tatu; lakini kubwa kati ya haya [ni] upendo.” – 1 Wakorintho 13: 12-13 NKJV
Uhusiano wa Baba yetu wa Mbinguni nasi unapita akili na ufahamu wetu; imejikita katika imani, tumaini, na upendo, kila moja imeamilishwa ndani yetu kupitia Roho Mtakatifu. Imani inatia nanga imani yetu katika utambulisho Wake, tumaini linatuhakikishia ahadi zake, na upendo huwasha harakati za shauku za urafiki wa kina na Yeye. Haibadiliki na ya milele, Baba yetu wa Mbinguni bado hajabadilika milele. Mungu yule yule anayetunza agano ambaye alitembea na Ibrahimu, Isaka, na Yakobo anashikilia ahadi zake kwetu leo. Mungu shujaa aliyeikomboa Israeli kutoka Misri ndiye yule yule anayetuokoa kutoka utumwani hadi uhuru.
Kazi zote za Baba yetu ni zaidi ya kazi tu; ni tafakari ya tabia yake juu ya turubai ya uumbaji. Hajitahidi kujithibitisha; badala yake, Yeye hutoa ukamilifu wake juu ya ulimwengu ulioundwa kwa utukufu wake (Ufunuo 4:11).
Yeye hana mwelekeo wa kazi lakini ana nia ya uhusiano, akichagua kujifunua kwa ubinadamu ulioanguka kutoka kwa upendo wake usio na mipaka. Nia hii haisukushwi na ulazima lakini na hamu ya uhusiano.
Anatualika katika uhusiano uliowekwa alama ya upendo na umoja, ambapo hofu inatoa nafasi kwa uhakikisho wa uwepo wake thabiti na Anatualika kustawi katika upendo Wake, tukijua kwamba ndani yake, tunapata utimilifu wa kweli na kusudi.
Baba yetu anatamani mioyo yetu kwa sababu anatamani sisi kujua Yake.
